Democracy Development Using Thai Youth as a Base for Development

Authors

  • Kunthida Unjit College of Politics and Governance, Suan Sunandha Rajabhat University
  • Wijittra Srisorn วิทยาลัยการเมืองและการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
  • Sunthan Chayanon College of Politics and Governance, Suan Sunandha Rajabhat University

Keywords:

Thai Youth, Development, Democratic

Abstract

The purpose of this academic paper is to propose issues of understanding of democratic development using Thai youth. It is the basis for the development of 4 issues, namely, the issue of democracy of the country today with a form of government in which state power comes from the majority of the people. Issues of values, attitudes or political behavior of Thai youth today that place importance on rights. To strengthen stability and solidarity in society. The issue of democracy among Thai youth today is a conflict of opinion because Thai youth still do not understand their roles, duties and rights to drive democratic development. and democratic development using Thai youth as a base for development by using 3 approaches to develop strong democracy. These include: 1) Maintaining the balance between state power and people's power. 2) strengthening society based on the rule of law, and 3) To develop democratic values for the nation and to present the benefits of using knowledge and understanding in democratic development using Thai youth as a base for development. To further strengthen the development of democracy, stability and sustainability.

References

กระปุกดอทคอม. (2557). รัฐประหารในประเทศไทย เคยเกิดขึ้นกี่ครั้งแล้ว มาดูกัน. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2566, จาก https://hilight.kapook. com/view/102528

กิตติทัศน์ ผกาทอง. (2563). คนรุ่นใหม่กับกิจกรรมทางการเมือง. สืบค้นเมื่อ 20 ส.ค. 2566, จากhttps://www.matichon. co.th/columnists /news_2408961.

ณัฏฐพล บุณยพิพัฒน์. (2562). ปัญหาและอุปสรรคในการพัฒนาระบอบประชาธิปไตยของไทย (พ.ศ.2475 – ปัจจุบัน): ข้อสังเกตในเชิงทฤษฎี. (การประชุมวิชาการระดับชาติด้านการบริหารกิจการสาธารณะยุคดิจิทัล ครั้งที่ 5). 79 - 90.

ธนาพล อิ๋วสกุล. (2566). ความล่มสลายของสถาบันรัฐประหาร (ตอนที่ 1): รัฐประหารในประเทศไทยและการทำให้รัฐประหารเป็นสถาบันทางการเมือง. สืบค้นเมื่อ 31 ต.ค. 2566, จาก https://www.the101.world/the-end-of-the-coup-institution-1/

ธัญชนก สินอนัน์จินดา, บัว คำดี และอนุชิต นิ่มตลุง. (2564). เพราะความฝันของเราต่างกัน: คนรุ่นใหม่และคนรุ่นก่อนกับทัศนคติที่สวนทาง. สืบค้นเมื่อ 31 ก.ค. 2566, จาก https://waymagazine.org/what-is-the-difference-between-the-old-generation-and-this-generation/

นันทิยา ดวงภุมเมศ, นิธิดา แสงสิงแก้ว และนันธิดา จันทรางศุ. (2560). ประชาธิปไตยในวิถีไทย: บทสังเคราะห์จากการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างความคิดเชิงบูรณาการประชาธิปไตยในวัฒนธรรมไทยให้เด็กและเยาวชน. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ Veridian มหาวิทยาลัยศิลปากร (มนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ. 10(3). 600 – 616.

ประชาไท. (2561). บทบาทคนรุ่นใหม่กับประชาธิปไตยช่วงเปลี่ยนผ่าน – ความหวังหรือความฝัน. สืบค้นเมื่อ 20 ส.ค. 2566, จาก https://prachatai.com/journal/2018/10/79100.

พงศธร ไชยเสน. (ม.ป.ป.). การพัฒนาระบอบประชาธิปไตยให้มั่นคงและยั่งยืน. กรุงเทพฯ: สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ.

พนิดา เกษมมงคล. (2565). รูปแบบการสร้างความเป็นพลเมืองเชิงสร้างสรรค์ของเยาวชน. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย: กรุงเทพฯ.

พรอัมรินทร์ พรหมเกิด. (2563). นักเรียน นักศึกษา กับการฟื้นตัวกลับมาใช้นำการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองใหม่อีกครั้ง. สืบค้นเมื่อ 31 ส.ค. 2566, จาก https://www.nationtv.tv/news/378791767.

พระครูวินัยธร วรชัด ทะสา และพระมหาไทยน้อย ญาณเมธี (สลางสิงห์). (2565). การวางรากฐานแก่เยาวชนไทยแบบการมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาประชาธิปไตยของไทยให้ก้าวหน้าและยั่งยืน. วารสารสถาบันวิจัยพิมลธรรม. 9(2). 207 - 219.

พระครูวินัยธารอธิษฐานสุวฑฺ และพระใบฎีกาสุชินนะ อนิญฺชิโต. (2563). คนรุ่นใหม่กับประชาธิปไตยของไทยในปัจจุบัน. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์. 5(2). 99 - 113.

พิบูลย์ เพียรพาณิชกุล. (2564). สังคมไทยกับการเมืองการปกครอง. (การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 7). “วิถีพุทธ วิถีชุมชน รากฐานชีวทัศน์เชิงสังคมล้านนาในสังคมวิถีใหม่”. 1120 - 1129.

วชิระ เสระทอง และเพ็ญณี แนรอท. (2562). การพัฒนาประชาธิปไตยสำหรับเยาวชนในโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. (การประชุมวิชาการระดับชาติด้านการบริหารกิจการสาธารณะยุคดิจิทัล ครั้งที่ 5). 593 – 601.

วรากรณ์ สามโกเศศ. (2554). การศึกษาเพื่อสร้างความเป็นพลเมือง. สืบค้นเมื่อ 10 ส.ค 2566.แหล่งที่มา https://www.moe.go.th/การศึกษาเพื่อสร้างความเป็นพลเมือง.

วริศรา ศิริชานนท์. (2562). ความคาดหวังและแนวโน้มพฤติกรรมการเลือกตั้งของคนรุ่นใหม่ต่อการใช้สิทธิเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2562: กรณีศึกษานักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต. วารสารธรรมศาสตร์. 38(3). 69 – 877.

วิศาล ศรีมหาวโร. (ม.ป.ป.). การเมืองไทยระบบหรือคน : การพัฒนาวัฒนธรรมและการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน. กรุงเทพฯ : สถาบันพระปกเกล้า.

ศิพิมพ์ ศรบัลลังก์ และจิราภรณ์ ดำจันทร์. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของนิสิตนักศึกษาหลังการประกาศใช้รัฐธรรมนูญปี 2560. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนรินทรวิโรฒ, 25(2), 140 – 153.

ศิริสุดา แสงทอง. (2564). ความตื่นตัวทางการเมืองของคนรุ่นใหม่ : จุดยืนประชาธิปไตยใหม่แห่งอนาคต. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 8(2). 286 – 297.

ศิลปะวิชญ์ น้อยสมมิตร. (2561). ประชาธิปไตยแบบสังคมไทย. วารสารวิจัยวิชาการ. 1(3). 111 – 121.

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2559). เยาวชนกับการมีส่วนร่วมพัฒนาประชาธิปไตย. กรุงเทพมหานคร: สำนักการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.

สุจิต บุญบงการ. (2547). การมีสวนร่วมทางการเมืองกับพัฒนาการทางการเมือง. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

เอกรินทร์ ศิโรรัตนชัย. (2565). แนวคิดและพฤติกรรมของเยาวชนไทย : ประชาธิปไตย. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิก (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์). 8(2). 386 – 397.

Downloads

Published

25-12-2023

How to Cite

Unjit ก., Srisorn ว., & Chayanon ส. (2023). Democracy Development Using Thai Youth as a Base for Development. Journal of Public Administration and Social Management, 5(2), 73–82. Retrieved from https://ssrujournal.com/index.php/jpasm/article/view/279

Issue

Section

Academic Articles