แนวทางการป้องกันการข่มขืนกระทำชำเรา กรณีศึกษาในพื้นที่แขวงบางพลัด เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยเรื่องแนวทางการป้องกันการข่มขืนกระทำชำเรา : กรณีศึกษาในพื้นที่แขวงบางพลัด แขวงบางพลัด กรุงเทพมหานคร มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ก่อให้เกิดการข่มขืนกระทำชำเราและแนวทางการป้องกันการข่มขืนกระทำชำเรา โดยศึกษาปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยด้านโอกาส ปัจจัยทางสังคม กลุ่มประชากรที่ใช้ศึกษาครั้งนี้ คือ ประชากรในเขตพื้นที่บางพลัด กลุ่มตัวอย่างจำนวน 393 คน ใช้ในการศึกษาข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และสถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน โดยใช้สถิติ t-test สำหรับเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างตัวแปรต้น 2 กลุ่ม และใช้สถิติ One – way ANOVA สำหรับเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างตัวแปรต้นที่มี 3 กลุ่ม ขึ้นไป ผลการศึกษาพบว่า ระดับ
ความคิดเห็นของประชาชนต่อปัจจัยที่ก่อให้เกิดการข่มขืนกระทำชำเรา โดยรวมทั้ง 3 ปัจจัย อยู่ในระดับมาก ( = 3.78
S.D. = 0.68) ระดับความคิดเห็นของประชาชนต่อแนวทางการป้องกันการข่มขืนกระทำชำเรา โดยภาพรวมอยู่ในระดับความเห็นด้วยมาก ( = 4.20 S.D. = 0.68) ผลการเปรียบเทียบแนวทางการป้องกันการข่มขืนกระทำชำเรา พบว่า ผลการเปรียบเทียบโดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล เพศ ช่วงอายุ ระดับการศึกษา สถานภาพ และอาชีพ มีคะแนนเฉลี่ยของความคิดเห็น แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05