Knowledge Management about Wisdom woven fabric of Ban Phon Thong Native Cotton Weaving Group, Chiangklom Sub-district, Pak Chom District, Loei Province

Authors

  • Thairoj Phoungmanee Department of Humanities, Faculty of Humanities and Social Science, Loei Rajabhat University
  • Orathai Jitthaisong Department of Applied Science, Faculty of Science and Technology, Loei Rajabhat University
  • Thanapoon Wongsa Early Childhood Education Program, Faculty of Education, Loei Rajabhat University

Keywords:

Knowledge Management, Local Wisdom, Folk Woven Fabrics, Indigenous Cotton Weaving Group

Abstract

The objectives of this study were to 1) Study the spatial context Ban Phon Thong, Chiangklom Sub-district, Pak Chom District, Loei Province and 2) Knowledge management process about wisdom woven fabric of Ban Phon Thong native cotton weaving group, Chiangklom Sub-district, Pak Chom District, Loei Province. Use qualitative research methodology, the target population was : Members of indigenous weaving groups, developer, head of house and Chiangklom sub-district administration organization representative amount 15 person. Acquired by a specific method. Use unstructured interviews, group discussion points, exchange of learning and analyzing content. The results found : 1) Ban Phon Thong  was a village in the Pak Chom district, Loei Province. The area borders the Lao People's Democratic Republic. The mekong river is an international barrier, the villagers are engaged in agriculture, some villagers panning gold in the Mekong river, practice Buddhism. There was local wisdom in crop growing, perennial, cotton, and weaving wisdom 2) Knowledge Management Process about Local wisdom woven fabric  had 7 steps : 1) Knowledge  identification and knowledge  assignment with the identification of individuals, documents with knowledge of cotton. 2) Knowledge creation and seek knowledge by bringing the knowledge that was the people, documentation organized to suit learning and problem solving. 3) Screening stage and systematic knowledge organization with consideration, distinguish by importance. 4) The process of systematizing knowledge storage by publishing it as an accompanying photograph document. 5) Knowledge access stage with the study of documents. 6) Sharing stage and knowledge exchange with dissemination and opening up learning spaces. 7) Learning stage and knowledge to good use by reviewing and developing beautiful woven fabrics.

References

กันทนา ใจสุวรรณ, ทรงศักดิ์ ปัญญา, สุรินทร์ มหาวรรณ์, นพรัตน์ สิทธิโชคธนารักษ์,วัชรี วีระแก้ว และ อำภา สมัครพงศ์พันธ์. (2564). รูปแบบการจัดการความรู้ภูมิปัญญาผ้าทอกะเหรี่ยง บ้านพะมอลอ ตำบลบ้านกาศ อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 9(1), 27-38.

ณัฐณภรณ์ เอกนราจินดาวัฒน์. (2565). การจัดการความรู้ในการปลูกหม่อนเลี้ยงไหมและการทอผ้าไหมสีธรรมชาติของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น. วารสารรัชต์ภาคย์, 17(50), 232-246.

ดวงรักษ์ จันแตง. (2566). การจัดการความรู้การทอผ้าซิ่นน้ำอ่าง จังหวัดอุตรดิตถ์โดยการมีส่วนร่วมของชุมชนเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 15(1), 209-226.

ทัศนียา นิลฤทธิ์, สิริอนงค์ แยบดี และ ธีรพัฒน์ อิ่มบุตร. (2565). การจัดการองค์ความรู้กระบวนการผลิตผ้าไหมที่ได้รับแรงบันดาลใจจากพิธีกรรมพื้นบ้าน จังหวัดสุรินทร์. วารสารเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร, 4(2), 61-74.

ทัศวรรณ ธิมาคำ, รัตนา ณ ลำพูน และ ทรงศักดิ์ ปรางค์วัฒนากุล. (2554). การจัดการความรู้ภูมิปัญญาพื้นบ้านล้านนาเรื่อง การทอผ้ายกลำพูน. วารสารสารสนเทศศาสตร์, 28(2), 17-28.

ไทยโรจน์ พวงมณี และคชสีห์ เจริญสุข. (2565). รูปแบบการอนุรักษ์วัฒนธรรมบ้านหนองบัว อำเภอภูหลวง จังหวัดเลยสำหรับการจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน: ศิลปหัตถกรรมพื้นบ้าน. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 17(61), 7-16.

ไทยโรจน์ พวงมณี, อรทัย จิตไธสง และ ธนาพูน วงษา. (2566). แนวทางการพัฒนาศักยภาพกลุ่มทอผ้าฝ้ายพื้นเมืองบ้านโพนทอง อำเภอปากชม จังหวัดเลย. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 11(3), 178-190.

นิตยา สีคง และ จักรพงษ์ แพทย์หลักฟ้า. (2565). การจัดการความรู้กลุ่มทอผ้ายก ศูนย์ศิลปาชีพบ้านเนินธัมมัง จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 14(1), 15-27.

บุญวัฒน์ สว่างวงศ์, ขันทอง ใจดี และมาดารัตน์ สุขสง่า. (2566). รูปแบบการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนเพื่อการพัฒนาจังหวัดอย่างยั่งยืน: จังหวัดตรัง. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์และการจัดการสังคม, 5(1), 12-27.

บุษบา หินเธาว์ และยรรยงวรกร ทองแย้ม. (2562). การจัดการความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่น: ศึกษากลุ่มผลิตสินค้า OTOP ผ้าทอบ้านม่วงหอม อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก. วารสารสักทอง, 25(1), 55-64.

พิชญาภรณ์ บัวสระ, ธนกฤต ทุริสุทธิ์ และ กฤตติกา แสนโภชน์. (2562). ยุทธศาสตร์การเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์ผ้าทอพื้นเมืองของกลุ่มทอผ้าจังหวัดหนองบัวลำภู. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(10), 5259-5271.

มนชนก อุปะทะ. (2559). การจัดการองค์ความรู้ภูมิปัญญาพื้นบ้านล้านนาประเภทผ้าทอของกลุ่มผู้ผลิตผ้าทอยกดอก ตำบลเวียงยอง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน. วารสารสมาคมนักวิจัย, 21(3), 155-166.

Downloads

Published

20-05-2024

How to Cite

Phoungmanee ไ., Jitthaisong อ. ., & Wongsa ธ. . (2024). Knowledge Management about Wisdom woven fabric of Ban Phon Thong Native Cotton Weaving Group, Chiangklom Sub-district, Pak Chom District, Loei Province . Journal of Public Administration and Social Management, 6(1), 1–16. Retrieved from https://ssrujournal.com/index.php/jpasm/article/view/270

Issue

Section

Research Articles