ทัศนคติต่อประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 ของนักศึกษากรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทัศนคติ และปัจจัยที่มีผลต่อทัศนคติต่อประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 ของนักศึกษาในกรุงเทพมหานครการศึกษาครั้งนี้เป็นวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) ประชากรที่ใช้ใน การศึกษาประชากรในการวิจัยในครั้งนี้ คือ นักศึกษาในจังหวัดกรุงเทพมหานคร จากประชากรทั้งหมดผู้วิจัยได้กำหนดกลุ่มตัวอย่างในการศึกษาครั้งนี้โดยเฉพาะกลุ่มคือ นักศึกษาในจังหวัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน มาจาการใช้สูตรการคำนวณขนาดประชากรคือ สูตรของ W.G Cochran โดยมีเครื่องมือ คือ แบบสอบถาม ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีทัศนคติต่อประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 ในภาพรวมอยู่ในระดับน้อย คิดเป็นค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 2.52 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีทัศนคติว่ามาตรา 112 จำกัดสิทธิเสรีภาพทางความคิดและการแสดงออก คิดเป็นค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 1.82 รองลงมาคิดว่า คิดว่ามาตรา 112 มีอัตราโทษจำคุกสามถึงสิบห้าปีนั้นสูงเกินไป เทียบได้กับความผิดฐานตระเตรียมการกบฏ ความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ความผิดฐานพรากผู้เยาว์อายุไม่เกิน 15 ปี ฯลฯ และ คิดว่ามาตรา 112 ไม่แยกฐาน และปัจจัยที่ส่งผลต่อทัศนคติต่อประมวลกฎหมายอาญา มาตรา112 มากที่สุด คือความรู้ความเข้าใจในประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 ส่งผล ร้อยละ 76.1 (p value=0.000) โดยส่งผลในทิศทางตรงกันข้าม รองลงมา คือ มุมมองทางการเมือง ส่งผลร้อยละ 60.2 (p value = 0.000)