การปรับเปลี่ยนวัฒนธรรมองค์การของบริษัทแห่งหนึ่งไปสู่วัฒนธรรมองค์การที่พึงประสงค์ตามแนวทางการปฏิรูปวัฒนธรรมองค์การภาครัฐ

ผู้เขียน

  • จิรกิตติ์ อรุณสวัสดิ์ สถาบันรัฐประศาสนศาสตร์และนโยบายสาธารณะ มหาวิทยาลัยรังสิต
  • ชนิดา จิตตรุทธะ สถาบันรัฐประศาสนศาสตร์และนโยบายสาธารณะ มหาวิทยาลัยรังสิต

คำสำคัญ:

การปรับเปลี่ยน, วัฒนธรรมองค์การ, ภาครัฐ

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยลักษณะงานที่แตกต่างกัน ประเภทของวัฒนธรรมองค์การ ลักษณะวัฒนธรรมองค์การที่เป็นอยู่ในการรับรู้และที่พึงประสงค์ และแนวทางการปรับเปลี่ยนวัฒนธรรมองค์การของ ของพนักงานบริษัทแห่งหนึ่ง ที่ส่งผลต่อการรับรู้วัฒนธรรมองค์การ  การศึกษาครั้งนี้มีอำนาจอธิบายในเรื่องของประเภทและลักษณะวัฒนธรรมองค์การที่เป็นอยู่และวัฒนธรรมองค์การที่พึงประสงค์ขององค์การที่อยู่ในการรับรู้ของพนักงาน ซึ่งนำไปสู่วัฒนธรรมองค์การ การศึกษาเลือกใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสม การวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการวิจัยนั้นให้ความสำคัญกับการตีความ ผ่านการวิเคราะห์อย่างละเอียดและกระบวนการแปลความหมายของผู้ศึกษา เลือกใช้วิธีการสัมภาษณ์แบบเชิงลึกแบบกึ่งโครงสร้าง จำนวน 16 คน  และการวิจัยเชิงปริมาณวิธีการเก็บข้อมูลโดยแบบสอบถามเลือกสุ่มจำนวนกลุ่มตัวอย่างให้สอดคล้องกับกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด รวมจำนวนกลุ่มตัวอย่างศึกษาจากแบบสอบถามทั้งสิ้น 63 ราย ผลการศึกษาพบว่า วัฒนธรรมองค์การมีวัฒนธรรมแบบลำดับขั้น  รวมถึงพบว่า พนักงานบริษัทแห่งหนึ่ง มีการรับรู้วัฒนธรรมองค์การแบบปรับตัว ซึ่งเป็นไปในทิศทางบวก องค์การมีการปรับตัวโดยการนำเทคโนโลยีมาปรับใช้ให้เหมาะสมกับการทำงาน วัฒนธรรมองค์การในการรับรู้ของพนักงานบริษัทแห่งหนึ่ง มีการรับรู้วัฒนธรรมองค์การของบริษัทที่เป็นอยู่ ในลักษณะวัฒนธรรมแบบลำดับขั้น และนอกจากนี้การรับรู้ที่เป็นอยู่ของพนักงานบริษัทแห่งหนึ่งวัฒนธรรมแบบเครือญาติซึ่งเป็นการรับรู้วัฒนธรรมที่เป็นค่านิยมและวัฒนธรรมแบบลำดับขั้น ซึ่งเป็นการรับรู้ วัฒนธรรมที่เป็นฐานคติและความเชื่อ วัฒนธรรมองค์การที่พึงประสงค์ของบริษัทแห่งหนึ่ง ในการรับรู้ของพนักงาน

เอกสารอ้างอิง

ชนิดา จิตตรุทธะ. (2560). ทฤษฎีองค์การ: ปรัชญา กระบวนทัศน์ และแนวคิด. (พิมพ์ครั้งที่ 1). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย: กรุงเทพมหานคร.

บริษัท กลางคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ จำกัด. (2565). รายงานประจำปี 2564 บริษัท กลางคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ จำกัด. บริษัท

บริษัท กลางคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ จำกัด. (2566). รายงานประจำปี 2565 บริษัท กลางคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ จำกัด. บริษัท

รังสรรค์ ประเสริฐศรี. (2548). พฤติกรรมองค์การ : Organization Behavior. เพียร์สัน เอ็ดดูเคชั่น อินโดไชน่า

วุฒิชัย นิลาวงษ์. (2558). ปัญหาการบังคับใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ.2535. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).

David O. & Ted G. (1992). Reinventing Government: How the entrepreneurial Spirit Is Transforming the Public Sector. Addison – Wesley

Henry M. (1979) The Structuring of Organizations (A Synthesis of the research)

Kim S. C. & Robert E. Q. (1999). Diagnosing and Changing Organizational Culture Based on the Competing Values Framework. Addison – Wesley

Krejcie R. V. & Morgan D. W. (1970). Determining Sample Size for research activities. Educational and Psychological Measurement

Downloads

ตีพิมพ์แล้ว

2024-05-20

How to Cite