ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมเสี่ยงตกเป็นเหยื่อถูกข่มขืนของนักศึกษา สาขาการบริหารงานตำรวจ วิทยาลัยการเมืองและการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมเสี่ยงตกเป็นเหยื่อถูกข่มขืน ของนักศึกษาสาขาการบริหารงานตำรวจ วิทยาลัยการเมืองและการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และ2. ศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมเสี่ยงตกเป็นเหยื่อถูกข่มขืน ของนักศึกษาสาขาการบริหารงานตำรวจ วิทยาลัยการเมืองและการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ประชากรและกลุ่ม ตัวอย่าง จำนวน 172 คน และได้ทำการสุ่มตัวอย่างโดยอาศัยความน่าจะเป็น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ การเก็บแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการถดถอยแบบพหุ การวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมเสี่ยงตกเป็นเหยื่อถูกข่มขืนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05 มากที่สุด คือด้าน ความต้องการเป็นที่สนใจ มีผลร้อยละ 66.1 (p value = 0.000) และรองลงมา คือด้านการเลี้ยงดูของครอบครัว มีผลร้อยละ -22.9 (p value = 0.000) ถือว่ามีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ0.05 2) พฤติกรรมเสี่ยงตกเป็นเหยื่อถูกข่มขืนมีความสัมพันธ์ การเลี้ยงดูของครอบครัว (r = .642) ระดับ ความสัมพันธ์มาก โดยเป็นไปในทิศทางเดียวกัน และความต้องการเป็นที่สนใจ (r = -.174) ระดับความสัมพันธ์น้อย โดย เป็นไปในทิศทางตรงกันข้าม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0 .01