การประยุกต์ใช้ทฤษฎีปกตินิสัยกับการป้องกันการสะกดรอยออนไลน์
คำสำคัญ:
การสะกดรอยออนไลน์, การตกเป็นเหยื่อ, ทฤษฎีปกตินิสัยประจำวันบทคัดย่อ
บทความวิชาการ นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความหมาย รูปแบบพฤติกรรม แรงจูงใจที่นำไปสู่การสะกดรอยออนไลน์ และผลกระทบจากการตกเป็นเหยื่อ รวมถึงการนำทฤษฎีปกตินิสัยมาเป็นกรอบในการวิเคราะห์สาเหตุที่สนับสนุนให้เกิดการสะกดรอยออนไลน์เพื่อเสนอแนะแนวทางป้องกันเพื่อลดโอกาสในการตกเป็นเหยื่อ ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าแนวทางในการป้องกันหรือลดความเสี่ยงในการตกเป็นเหยื่อตามกรอบทฤษฎีปกตินิสัย สามารถดำเนินการได้โดยการกำจัดหนึ่งในสามองค์ประกอบหลักที่เอื้อต่อการเกิดอาชญากรรม ได้แก่ 1) อาชญากรที่มีแรงจูงใจ สำหรับการลดแรงจูงใจของอาชญากรสามารถดำเนินการได้ โดยการบัญญัติกฎหมายที่ระบุให้การสะกดรอยออนไลน์เป็นความผิดพร้อมกำหนดบทลงโทษที่เหมาะสมกับความรุนแรง 2) เหยื่อหรือเป้าหมายที่เหมาะสม การลดโอกาสในการตกเป็นเหยื่อสามารถเริ่มต้นจากตัวบุคคลเอง โดยการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างระมัดระวัง หลีกเลี่ยงการเผยแพร่ข้อมูลสำคัญ การตั้งค่าความเป็นส่วนตัวในสื่อสังคมออนไลน์ และระมัดระวังในการรับเพื่อนหรือผู้ติดตามที่ไม่รู้จัก และ 3) การขาดความสามารถในการเฝ้าระวัง สามารถเพิ่มประสิทธิภาพในการเฝ้าระวังจำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือจากภาครัฐ โดยการเร่งดำเนินการออกกฎหมายหรือมาตรการเฉพาะสำหรับการกระทำความผิด จัดอบรมบุคลากรของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และการรณรงค์ให้ประชาชนตระหนักถึงอันตรายและเรียนรู้วิธีการป้องกันตนเองในเบื้องต้นจากการสะกดรอยออนไลน์
เอกสารอ้างอิง
ชญาณ์พิมพ์ บัวดิษฐ์เดชา. (2551). ความรับผิดทางอาญาของผู้คุกคามผู้อื่นโดยใช้อินเทอร์เน็ต. (วิทยานิพนธ์ปริญญานิติศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
โชติกา ชุมศรี. (2567). การตกเป็นเหยื่อของการสะกดรอยออนไลน์ในสังคมไทย. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
พรชัย ขันตี และ คณะ. (2558). ทฤษฎีอาชญาวิทยา: หลักการ งานวิจัย และนโยบายประยุกต์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรังสิต.
มินตัน ดิ๊งด่อง. (2564). มินตันแชร์ประสบการณ์โดนคุกคามจากพนักงานส่งอาหาร หื่น! ดักรอ. สืบค้นเมื่อ 17 มีนาคม 2567, จาก https://youtu.be/noQG0GEGCk8?si=OpMRXJxb4VG0Q_Y4
สาวตรี สุขศรี. (2560). อาชญากรรมคอมพิวเตอร์/ไซเบอร์กับทฤษฎีอาชญวิทยา. วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 46(2). 415-432.
สาวตรี สุขศรี. (2561). อาชญากรรมความรุนแรงบนอินเทอร์เน็ต. วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 47(2). 268-300.
สาวตรี สุขศรี. (2563). กฎหมายว่าด้วยอาชญากรรมคอมพิวเตอร์และอาชญากรรมไซเบอร์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. คณะนิติศาสตร์. โครงการตําราและเอกสารประกอบการสอน.
Bocij, P. (2004). Cyberstalking: Harassment in the Internet Age and How to Protect Your Family. UK: Praeger.
Cohen, L. E., & Felson, M. (1979). Social Change and Crime Rate Trends: A Routine Activity Approach. American Sociological Review, 44(4), 588-608.
Dreßing, H., Bailer, J., Anders, A., Wagner, H., & Gallas, C. (2014). Cyberstalking in a large sample of social network users: prevalence, characteristics, and impact upon victims. Cyberpsychol Behav Soc Netw, 17(2), 61-67.
General, U. A. (1999). Cyberstalking: A new challenge for law enforcement and industry. [Report from the Attorney General to the Vice President]. Retrieved 15 March 2023, from https://webharvest.gov /peth04/20041022072652/http://www.usdoj.gov/criminal/cybercrime/cyberstalking.htm
Jane, M. (2023). The Psychological Effects of Cyberstalking on Victims. Sociology and Criminology: Open Access, 11(1), 266.
Jansen van Rensburg, S. K. (2017). Unwanted attention: The psychological impact of cyberstalking on its survivors. Journal of Psychology in Africa, 27(3), 273-276.
Lowry, P. B., Zhang, J., Wang, C., Wu, T., & Siponen, M. (2013, 15-18 December). Understanding and predicting cyberstalking in social media: Integrating theoretical perspectives on shame, neutralization, self-control, rational choice, and social learning. Proceedings of the Journal of the Association for Information Systems Theory Development Workshop at the 2013 International Conference on Systems Sciences (ICIS 2013), Milan, Italy.
McFarlane, L., & Bocij, P. (2003). An exploration of predatory behaviour in cyberspace: Towards a typology of cyberstalkers. First Monday, 8(9). https://firstmonday.org/ojs/index.php/fm/article /view/1076/996
Ogilvie, E. (2000). Cyberstalking. Trends and issues in criminal justice No.166. Canberra: Australia Institute of Criminology.
Paul E. Mullen, M. P., & Purcell, a. R. (2008). Stalkers and their Victims. UK: Cambridge University Press.
Reyns, B. W. (2010). A situational crime prevention approach to cyberstalking victimization: Preventive tactics for Internet users and online place managers. Crime Prevention and Community Safety, 12(2), 99-118.
Reyns, B. W. (2012). The anti-social network: cyberstalking victimization among college students. New York: LFB Scholarly Publ.
Short, E., Guppy, A., Hart, J., & Barnes, J. (2015). The Impact of Cyberstalking. Studies in Media and Communication, 3(2), 1-16.
